Skyrjarmur, sá áttundi, var skelfilegt naut. Hann hlemminn o’n af sánum með hnefanum braut.
Svo hámaði hann í sig og yfir matnum gein, uns stóð hann á blístri og stundi og hrein.
(Jólasveinavísa / Jóhannes úr Kötlum)